Terras
Terras
’s Avonds
als alles langer wordt
jouw gezicht
het zwart van onze schaduwen
de avond
glijd ik uit mijn huid
steek de straat over
loop met leeuwinnenpassen
verder aan de overkant
ik kijk naar mij
hoe m’n haren dansen op mijn rug
hoe ik kleiner word
kleur verlies
de hoek omsla
verdwijn
Gedicht van AnneMarie de Wit
Leuk!! De oude wind doet het ook nog wel goed… maar ik beloof: als mijn nieuwe laptop er is (oude is eergisteren gecrasht) zal ik de frisse wind laten waaien
annemariedewit zei dit op 3 maart 2010 bij 16:33